Karanlıklar sevdiğim yerler değil korktuğum yerler olsa yine…

Şarkılarla paylaştığım gecelerim tanır beni. Kimi zaman kayalıklarda içilen bir bira,kimi zaman kucağımda mırıldayan bir kedidir göz yaşlarıma şahit olan. Çok güçlü gözüküyorum belki dışarıya fakat o duvarın arkasında neler yaşıyorum…

Keşke çocuk kalsaydım, keşke büyümeseydim diyorum hep. Keşke dünyayı, insanları kocaman gördüğüm zamanlara dönsem. Karanlıklar sevdiğim yerler değil korktuğum yerler olsa yine…

Çocuk kalsaydım da göz yaşlarım alamadığım bir oyuncak için aksaydı hala…

Yalanlarla,aldatmalarla tanışmasaydım,tek derdim karnımı doyurup oyuncaklarımla oynamak olsaydı.Farlarından arabaları tanımaya çalışsaydım akşamları yine,akşamlar benim için eğlence olsaydı.

Keşke çocuk kalsaydım da şu adı “aşk” olan meretle hiç tanışmasaydım…

Bir önceki yazımız olan Biranda olurya zaten... başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Recent Entries

Leave a Reply

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.