Archive for the 'Kendi Karalamalarım' Category

Hayat bir oyun sahnesi

Hayat bir oyun sahnesi ve biz de o oyunu canlandıran insanlarız. Kimi insan sabit bir karakteri ve tek bir duyguyu canlandırabiliyorken, ben oyunumun senaryosunu kendim yazıyorum. İstediğim ruh haline geçip, istediğim karakteri canlandırıyorum. İyi bir oyuncunun da yapması gerektiği gibi, tek bir rolü canlandırmıyorum…

Pazartesi, Ağustos 26th, 2013

Biranda olurya zaten…

Hiç ummadığı zamanda çıkar insanın karşısına duygular. Hayat güzeldir rutin bir şekilde akıyordur. İstediklerini elde etmiş kafan rahattır. Biriyle tanışırsın,birşeyler paylaşırsın. Onunla görüştükce aklında hiç olmadığı halde ondan hoşlanmaya başlarsın. Çünkü çok ortak paylaşımınız olduğunu görürsün. Aslından bundan sonra başlar bütün dertler.Kaşındaki ne düşünüyor ne hissediyor soruları kurcalamaya başlar aklını.Senin romantik bir şekilde söylediğin birşeye […]

Perşembe, Kasım 15th, 2012

Karanlıklar sevdiğim yerler değil korktuğum yerler olsa yine…

Şarkılarla paylaştığım gecelerim tanır beni. Kimi zaman kayalıklarda içilen bir bira,kimi zaman kucağımda mırıldayan bir kedidir göz yaşlarıma şahit olan. Çok güçlü gözüküyorum belki dışarıya fakat o duvarın arkasında neler yaşıyorum… Keşke çocuk kalsaydım, keşke büyümeseydim diyorum hep. Keşke dünyayı, insanları kocaman gördüğüm zamanlara dönsem. Karanlıklar sevdiğim yerler değil korktuğum yerler olsa yine… Çocuk kalsaydım […]

Pazartesi, Ekim 22nd, 2012

Bir martı gibi…

Cok uzun zamandir vapura binmemistim. Dalgalarin sesleri,martilarin suzulusu gercekten rahatlik veriyor bana. Bogazin temiz havasini icime cekmek ve Istanbul’u seyretmek… Gozlerimin doldugunu hissediyorum Istanbul’u seyrettikce. Bu koca sehir bana 28 yil bir cok aniya ev sahipligi yapti. Kimi zaman mutlu kimi zaman mutsuz anilarim oldu. Ama nedense en hatirlananlari hep mutsuz oldugum zaman ki anilar. […]

Pazar, Temmuz 22nd, 2012

Kendi ayak seslerimi duymaya alıştım artık…

Gecenin karanlığının ve soğukluğunun iliklerime işlediği, bomboş bir sokakta rüzgar çanlarının şıngırtıları eşliğinde kendi ayak seslerimi duymaya çok alıştım sanırım. Uzun zamandır tek yürüyorum sanki hayatta. Etrafım arkadaşlarım,dostlarımla çevrili fakat dediğim gibi boş bir sokakta yürüyorum sanki sonu karanlık. Sokak lambaları aydınlatmıyor bile yolumu. Hoşuma gittiği için mi? Yoksa mecbur bırakıldığım için mi böyle hissediyorum […]

Cuma, Mart 30th, 2012

Bos Rihtimlar…

Bazen oyle bir zaman yasarsiniz ki. Bir sürü kisinin arasinda yalnizligi yasarsiniz. Süphe ile bakarsiniz etrafiniza en yakin arkadasinin bile hareketleri,tavirlari yabanci gelir insana. Aslinda gecmiste yasadiklarindir boyle olmasina sebep. Deneyimler,tecrubeler iyide olsa kotude olsa birikmistir icinde. Yalniz kaldiginda ozellikle cikarlar saklandiklari yerden…   Bu aralar bunu yasiyorum sanirim suphe,yalnizlik hissi,guvensizlik hepsi ust uste gelmis […]

Çarşamba, Mart 21st, 2012

İlk Defa Söylemesi Zordur…

Ilk defa seni seviyorum demek hep zordur. Kelimeler bogazina dolanir,avuclarin terler,gunlerce bazen haftalarca kafayi yersin soyleyebilmek icin. Ama kiyamazsin yasadigin hislere… Buyunun bozulmasindan korkarsin. Bilemezsin kimi zaman ne tepki verecegini karsindakinin. Kiskanirsun onu devamli herkesten! Gozlerinin icine bakarsin kimi zaman. O sana dokunur senin ne hissettigini bilmeden. Senin kalbin cikicak gibi carpar ama o belki […]

Pazartesi, Ocak 23rd, 2012

Kabuğundaki Yengeç

Istanbul’un beyazlara burundugu bir kis sabahi. Gune karlarin aydinligi ve o soba dumanlarinin havaya verdigi is kokusuyla uyandim sabah. 5 belki 6 parmak olmus kar kalinligi. Cocuklarin heyecan verici sesleri geliyor disardan belli ki cok egleniyorlar. Sicak dusumu aldiktan sonra bir 5 dakika aynada kendime baktim. Yillar once aynada gordugum yuze gore artik saclari azalmis […]

Pazar, Ocak 22nd, 2012

Bir gece

Sim siyah bir gece, Kulagimda sadece suyun cakil taslariyla yaptigi muzigin ahengli sesleri var.   Isiltilar yukseliyor sahilin otesinden. bir sahil kasabasindaki yaz kalabaliginin uzaktan gelen sesleri var…   Yalnizligin verdigi sakinlik,huzur icime islemis durumda. Kimsenin yada hic bir aninin bunu bozmasini istemiyorum suanda. Ama gozlerimi her kapadigimda ihanetler,yitip giden dostluklar geliyor gozlerimin onune.   […]

Pazar, Ocak 22nd, 2012